De warmte is alom vertegenwoordigd te Lumbini of zeg ik beter hitte.. want het blijkt snikheet te zijn nu; gans de regio Bihar - Uttar Pradesh en Terrai is aan het wegsmelten! Het verorberen van tandoori chicken en dergelijke, verminderd daardoor en meer drinken is dan ook de boodschap, wat ze dan ook doen… flessen en flessen... Voor het pluimveebestand is dat niet zo slecht, zou ik zo durven zeggen… Tussen 11u en 16u is het meestal siësta, anders val je dood van de hitte, niet te doen... Het vooruitzicht, nl. het afzakken naar Kathmandu, daar is het koeler, is wel gekomen. Verder was er niets nieuws onder de zon, hi-hi. Of wel, ah ja, de avonturen van aankomst en de grensformaliteiten heb ik nog niet verteld... dat zal ik bij deze doen, zie.
Het was daar frisjes bij aankomst: na dagen rond de 42 graden, was het maar slechts 38 graden in de schaduw en het waaide. Ze konden bijna een fleece gebruiken!
De trip van Gorakhpur tot aan de grens verliep vlot. Dan komen ze plots in een file van vrachtwagens die alles blokkeren, ze betalen hun chauffeur en stappen over op een rikjsa. (die mannen mogen ook wat verdienen , hé!) Na de lokale economie gesteund te hebben, komt de paspoortkontrole. Aan de grens "India" is dit op 10 minuten in orde, beetje verder de Nepalese grens. PROBLEM SIR !!! Wat voor 'problem' kan er zijn?? Ze hebben een ‘multiple entry visa` voor Nepal. (Hier kan je gedurende 6 maanden met onderbrekingen, 60 dagen in Nepal verblijven. Je kan dus regelmatig het land verlaten.) Maar de dame houd vol dat hun visum verlopen is en dat ze een nieuw moeten kopen. Goede poging om de toerist (= geld-melkkoe) weer de nodige centen af te troggelen. Maar weer niet gerekend op twee ervaren reizigers! Een uur verder hebben ze hun stempel en zijn Nepal binnen. (enig democratisch geroep en getier was te horen) Een taxi werd aangesproken en hop, ze waren op weg naar Lumbini.
Nog voor de middag zijn ze daar en vinden een hotelletje naar hun keuze. Het blijkt hetzelfde te zijn waar ooit Luc en ik verbleven hebben en waar de uren-wachten-op-eten-anekdote, ontstaan is, die ik in een vorig berichtje beschreven heb. Maar nu kan je er zelfs eten krijgen dat op het menu staat. Niet altijd vanzelfsprekend! NOT POSSIBLE of MAYBE NOT IMPOSSIBLE of nog zo van die zinnetjes zijn een lokaal dialect en vrij veel te horen. Vanwege de volle maan was er een speciaal ochtendgebed in de Inner circle om 05u30. Hier is de plaats waar Boeddha geboren is. Dirk gaat een kijkje nemen en Luc gaat niet mee want die aanbidde toen de toiletpot. (wat op ’t moment al gelukkig veranderd is…) Rond 08u is de ceremonie gedaan, maar van heinde en verre zijn mensen gekomen om te feesten want ... het is de laatste volle maan voor de geboortedag van Boeddha. Het is eigenlijk een grote vlaamse kermis, kraampjes met allerlei rommel, zoetigheden, dansgroepjes en ja ja ja zelfs een reuzerad, allez kom reuze?? Tegen 10 - 11u terug schuilen voor de hitte. Ze houden het hoofd koel! En hebben nog steeds het (iets?) koelere Kathmandu om naar uit te kijken...
Oh ja, Dirk had na enig zoekwerk het volgende gevonden (voor de boekhouding) De antilopen die ze gezien hebben aan het schooltje voor gehandicapte kinderen te Varanasi waren: NILGAI of in ‘t latijn Boselaphus tragocamelus. ’t Is maar dat ge ’t weet hé! Dada!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment