Friday, April 6, 2007
Veilig en wel te Kathmandu...
Vandaag zijn onze 2 globbetrotters vroeg vertrokken vanuit Lumbini voor een trip van ongeveer 260km. Na een paar uur valt het verkeer plots stil. Er is een Maoïstische blokkade. Na ongeveer 40 minuten overleg met de politie wordt de blokkade opgeheven. OEF! De rit verloopt verder vlot, met natuurlijk de gewone spannende momenten van inhalende vrachtwagens die op uw rijvak rijden, maar wel in een andere richting, een vrachtwagen in de ravijn, enz… Als ze Kathmandu naderen is het gedaan met 't vlot verkeer. Om de laatste 20km te overbruggen hadden ze meer dan 2uur nodig. In ieder geval is het daar frisjes, in hun normen gesproken toch. Slechts 28 graden en voor het eerst in meerdere weken zien ze nog eens een wolkje… Veilig en wel in de hoofdstad dus, volgende dagen rust, winkelen en bezoeken in de buurt. De lus is gesloten, nog een weekje en ze zijn terug !! Het einde nadert…
Kathmandu! Hoe zou je deze stad het best omschrijven? Als een middeleeuwse tijdscapsule? Een ecologische ramp? Een lustoord? Een toeristenval? Kathmandu is niet voor niks 1000 jaar de belangrijkst handelroute geweest van Tibet naar India en vice versa. Een heilige stad? Een prachtige illusie? Het gaat allemaal op!
Ondanks een chaotische eerste indruk is het toch verbazend eenvoudig om er thuis te geraken en je thuis te voelen in Kathmandu. Oud Kathmandu is volgens de traditie aangelegd in de vorm van een khukuri-mes, op wat het gevest v h mes zou zijn, ligt het Durbarplein. De grote markt, zou men hier zeggen, het is een permanente kermis te midden van tempels, monumenten en het voormalig koninklijk paleis. Kathmandu heette oorspronkelijk Kantipur, maar werd later genoemd naar de kasthamandap (= paviljoen van hout), een laat 12de eeuwse uitrusthuis aan die belangrijkste handelsroute tussen Tibet en India, die nog steeds in het centrum v d stad staat, op het zuidelijk gedeelte. Het noordelijk deel herbergt tempels en beelden. In de smalle straatjes krioelt het v d mensen en klinkt lawaai van fietsbellen, religieuze muziek, bouwwerkzaamheden en claxons. Het ruikt er naar wierook, kruiden, riolering en uitlaatgassen… Er lopen heilige koeien rond, evenals heilige mannen, bedelaars, enz… Dan is er ook nog het beeld dat moet doorgaan voor de vooruitgang! Helse verkeersopstoppingen, vervuiling, een rommelige sky-line met watertanks, schotelantennes, cybercafé’s, neonreclames, stroomstoringen, land-cruisers met chauffeur, gezinnen op motorfietsen, enz. De tradionele identiteit is er nog wel, maar… Kathmandu sluit zich razendsnel aan bij het global village!
Kathmandu! Hoe zou je deze stad het best omschrijven? Als een middeleeuwse tijdscapsule? Een ecologische ramp? Een lustoord? Een toeristenval? Kathmandu is niet voor niks 1000 jaar de belangrijkst handelroute geweest van Tibet naar India en vice versa. Een heilige stad? Een prachtige illusie? Het gaat allemaal op!
Ondanks een chaotische eerste indruk is het toch verbazend eenvoudig om er thuis te geraken en je thuis te voelen in Kathmandu. Oud Kathmandu is volgens de traditie aangelegd in de vorm van een khukuri-mes, op wat het gevest v h mes zou zijn, ligt het Durbarplein. De grote markt, zou men hier zeggen, het is een permanente kermis te midden van tempels, monumenten en het voormalig koninklijk paleis. Kathmandu heette oorspronkelijk Kantipur, maar werd later genoemd naar de kasthamandap (= paviljoen van hout), een laat 12de eeuwse uitrusthuis aan die belangrijkste handelsroute tussen Tibet en India, die nog steeds in het centrum v d stad staat, op het zuidelijk gedeelte. Het noordelijk deel herbergt tempels en beelden. In de smalle straatjes krioelt het v d mensen en klinkt lawaai van fietsbellen, religieuze muziek, bouwwerkzaamheden en claxons. Het ruikt er naar wierook, kruiden, riolering en uitlaatgassen… Er lopen heilige koeien rond, evenals heilige mannen, bedelaars, enz… Dan is er ook nog het beeld dat moet doorgaan voor de vooruitgang! Helse verkeersopstoppingen, vervuiling, een rommelige sky-line met watertanks, schotelantennes, cybercafé’s, neonreclames, stroomstoringen, land-cruisers met chauffeur, gezinnen op motorfietsen, enz. De tradionele identiteit is er nog wel, maar… Kathmandu sluit zich razendsnel aan bij het global village!
Het boekje van den David, DE inspiratiebron om gans de streek daar op zijn kop te zetten...
De wagen uit Kathmandu was gisteren toegekomen... samen met een vriendelijke 33 jarige driver, die alle plaatsjes van Kapilavastu wou bezoeken, ja ja allemaal! Een boek even gekregen van David de kok– bediener, deed dienst om alle sites rond Kapilavastu op te zoeken en ja ja zijlie weg!! Beginnend met Aurorakot en daar vlakbij Niglihawa. Niglihawa, waar een belangrijke Asoka pilaar gevonden werd, een beetje de basis van waar alles begon met het ontdekken van de rest. Vlakbij Aurorakot, niet zoveel te bezien maar toch de moeite waard, een soort vierkantige omwalling, kilometer bij kilometer en daarin een enorm vlak grasveld. Dan naar Sagrahawa, waar een vijver, een boom en een grote put met daar rond de restanten, heuvels van wat ooit een stoepa is geweest te bezien viel. De vijver met prachtige waterhyacinten wordt van heel dichtbij gefotografeerd en als ze doorgaan zegt een gids dat het aan de vijver vol met cobra`s zit. Dat had hij iets eerder mogen vertellen, niet. Dan naar Tilaurakot, de oude omwalde vestiging waar prins Sidharta zijn eerste 30 jaar doorbracht bij zijn vader, tot hij de wereld inging om het lijden te stoppen, hij vertrok via de oostpoort daar. Het is een prachtige omgeving met reusachtige bomen en de vier poorten van het paleis. Al snel kreeg Dirk een bedelende kleine aan zijn been die continu riep: HELLO MONEEEEE, hello moneeeee… Een nieuwe naam voor hem was geboren… Moneeee! Het is eens iets meer exotischer dan Dirk hé! (Erica, begin maar alvast te oefenen) Dan naar Damwihawa, net buiten het paleis van zijn vader liggen twee stoepas, de kleinste, die van zijn moeder en de grootste die van zijn vader. Dan naar het museum, eindelijk open, drie maal is scheepsrecht!! (Je moet weten dat de vorige 2 bezoeken we altijd pech hadden dat het museumke steeds op slot zat) Zoals je kan lezen, dat museumke is niet groot maar toch zijn er wel interessante dingen te zien, potscherven, munten, zegels, oude geboetseerde figuurtjes en wat foto’s van de omgeving en de opgravingen, toch wel even de moeite waard. Dan naar Gothawa, de restanten van een Ashoka pilaar, deze plaats zou de geboorte plaats zijn van Krakuchhanda Buddha, de Buddha die hier was voor Buddha Sakyamuni!!! ja-ja.... Dan naar Kudan, een plaats waar twee oude tempel restanten werden ontdekt.
Zo dat was het dan wel even voor die dag en Luc (en ik ook trouwens) die dacht alles al gezien te hebben rond Kapilavastu, dank je David om even het boek te mogen lenen!!!
Verder is deze streek vooral een vochtig landbouw gebied en Dirk kreeg dan ook de kans om een vos te fotograferen, prachtig! Tevens foto`s van: een Tawny Owl ( uilesoort), de Saurus kraanvogel, Lesser adjutant (kleine maraboe), Asian openbill (ooievaarsoort, wel 15 bijeen in boom) en vvvvveeeeeeel gieren. Bij het terugrijden, zien ze in Lumbini nog Nilgai-antilopen...
Onderweg wandelend naar een winkeltje waar ze kunnen mailen, stopt er een riksja. Hij vraagt beleefd: Riksja sir?? Luc : No thanks; Dirk : No thanks, waarop die riksja-man zegt:
I think is better for you. Zouden ze er momenteel dan echt helemaal onderkomen uit zien??Gelukkig mogen ze morgen terug naar Kathmandu, het vertrek en tevens eindbestemming van hun reis. Vertrektijd zo rond 08u30 lokale Nepalese tijd. De driver zei dat ze in +/- 6u te Kathmandu zouden moeten zijn. We zien en horen wel, tot hier is alles prima verlopen en het was zo te lezen het allemaal waard, ... warmte, zweet en de rest...
Tot binnenkort te Kathmandu, de stad van … nog even geduld … Groetjes, Bientje.
Zo dat was het dan wel even voor die dag en Luc (en ik ook trouwens) die dacht alles al gezien te hebben rond Kapilavastu, dank je David om even het boek te mogen lenen!!!
Verder is deze streek vooral een vochtig landbouw gebied en Dirk kreeg dan ook de kans om een vos te fotograferen, prachtig! Tevens foto`s van: een Tawny Owl ( uilesoort), de Saurus kraanvogel, Lesser adjutant (kleine maraboe), Asian openbill (ooievaarsoort, wel 15 bijeen in boom) en vvvvveeeeeeel gieren. Bij het terugrijden, zien ze in Lumbini nog Nilgai-antilopen...
Onderweg wandelend naar een winkeltje waar ze kunnen mailen, stopt er een riksja. Hij vraagt beleefd: Riksja sir?? Luc : No thanks; Dirk : No thanks, waarop die riksja-man zegt:
I think is better for you. Zouden ze er momenteel dan echt helemaal onderkomen uit zien??Gelukkig mogen ze morgen terug naar Kathmandu, het vertrek en tevens eindbestemming van hun reis. Vertrektijd zo rond 08u30 lokale Nepalese tijd. De driver zei dat ze in +/- 6u te Kathmandu zouden moeten zijn. We zien en horen wel, tot hier is alles prima verlopen en het was zo te lezen het allemaal waard, ... warmte, zweet en de rest...
Tot binnenkort te Kathmandu, de stad van … nog even geduld … Groetjes, Bientje.
Thursday, April 5, 2007
Heel wat vogels kwamen naar een ongelooflijke pudja luisteren ...
Ongelooflijk toffe dagen stonden reeds op ’t programma te Lumbini, waaronder contacten met een tibetaanse dokter en een lama, die ‘s morgens in de tuin van Boeddha een ongelooflijke pudja gedaan hebben, heel krachtig. Het was een pudja uit verschillende korte stukjes, verschillende mantras en tevens tcheud in verwerkt, ongelooflijk moet het geweest zijn! Tcheud te samen met zijn echtgenote en daarbij zijn zoon en een nonnetje. Veel geleerd en zo te horen ... het hoogtepunt voor Luc van gans zijn reis, dit gaat heel lang blijven hangen...
Dirk is ondertussen een dagje de natuur in getrokken op de fiets, vermits in Lumbini alle historische plaatsen en tempels geconcentreerd zijn in een immens groot park, werd er dus eens tijd voor gemaakt. Het park bevat grote waterpartijen en stukken moerasgebied, alhoewel er op dit moment van het jaar (einde droogteperiode) veel is opgedroogd leverde Dirk’s jacht het volgende lijstje op: Ruddy shellduck, Blue-tailed bee-eater, Pied kingfisher, Common moorhen, Red-wattled lapwing, Cinereous vulture, Little cormorant, great egret, cattle egret, grey heron, pied bushchat, red-wiskered bulbul, jungle babbler, tawny pipit, shikra roufous treepie, greater coucal, asian coel, brown hawkowl, en de kers op de taart: een koppel SAURUS-kraanvogels! Deze zijn wereldwijd bedreigd met uitsterven. En voor de mensen die het niet kunnen geloven is er bewijs op foto. Amai, nogal een lijstje hé!
Vandaag, donderdag, gaan ze richting Tilaurakot, om een bezoek aan de ruïnes te brengen. Momenteel is Tilaurakot niet meer dan een gehucht, maar ooit was het de hoofdstad van de republiek van Kapilvastu, waar Boeddha de eerste 29 jaren van zijn leven doorbracht. Kapilavastu, de plaats waar Siddhartha Gautama, (Boeddha) dus opgroeide en leefde tot de leeftijd van 29. Siddhartha bracht zijn vroeg leven in Kapilavastu als prins door, goed weggestopt van 'worldly miseries'. Hij huwde met Yashodhara en had een zoon Rahula. Bij het confronteren van worldly miseries zoals ziekte, het verouderen en dood, verliet hij Kapilavastu langs de oostelijke poort, op zoek naar verlichting en in zoektocht van antwoorden aan zijn vragen over dergelijke miseries, pijn en het lijden. Kapilavastu is dichtbij Lumbini gevestigd.
Vrijdag, morgen, komt de trip naar het hopelijk koelere Kathmandu, voor de laatste Nepalese momenten… Belgium met alles erop en eraan komt terug een beetje in zicht… maar eerst nog eens goed nepalees genieten!
p.s kwam ik net op het internet (op een andere blog) toch wel deze tekst tegen:
bodhgaya: ik zie iemand op het terras tegenover me zijn voorhoofd afvegen met een zakdoek. het gezicht komt me bekend voor. de man tegenover hem lijk ik ook te kennen. ik blijf staan en pijnig mijn hersenen. wie is dit ook alweer? plots heb ik het: luc en dirk, twee boeddhisten uit belgie. vorig jaar hebben we nog samen gewerkt met het bezoek van de dalai lama. de wereld is klein.
Inderdaad! de wereld is inderdaad klein, dat ik nu uitgerekend dit moest lezen!!
Dirk is ondertussen een dagje de natuur in getrokken op de fiets, vermits in Lumbini alle historische plaatsen en tempels geconcentreerd zijn in een immens groot park, werd er dus eens tijd voor gemaakt. Het park bevat grote waterpartijen en stukken moerasgebied, alhoewel er op dit moment van het jaar (einde droogteperiode) veel is opgedroogd leverde Dirk’s jacht het volgende lijstje op: Ruddy shellduck, Blue-tailed bee-eater, Pied kingfisher, Common moorhen, Red-wattled lapwing, Cinereous vulture, Little cormorant, great egret, cattle egret, grey heron, pied bushchat, red-wiskered bulbul, jungle babbler, tawny pipit, shikra roufous treepie, greater coucal, asian coel, brown hawkowl, en de kers op de taart: een koppel SAURUS-kraanvogels! Deze zijn wereldwijd bedreigd met uitsterven. En voor de mensen die het niet kunnen geloven is er bewijs op foto. Amai, nogal een lijstje hé!
Vandaag, donderdag, gaan ze richting Tilaurakot, om een bezoek aan de ruïnes te brengen. Momenteel is Tilaurakot niet meer dan een gehucht, maar ooit was het de hoofdstad van de republiek van Kapilvastu, waar Boeddha de eerste 29 jaren van zijn leven doorbracht. Kapilavastu, de plaats waar Siddhartha Gautama, (Boeddha) dus opgroeide en leefde tot de leeftijd van 29. Siddhartha bracht zijn vroeg leven in Kapilavastu als prins door, goed weggestopt van 'worldly miseries'. Hij huwde met Yashodhara en had een zoon Rahula. Bij het confronteren van worldly miseries zoals ziekte, het verouderen en dood, verliet hij Kapilavastu langs de oostelijke poort, op zoek naar verlichting en in zoektocht van antwoorden aan zijn vragen over dergelijke miseries, pijn en het lijden. Kapilavastu is dichtbij Lumbini gevestigd.
Vrijdag, morgen, komt de trip naar het hopelijk koelere Kathmandu, voor de laatste Nepalese momenten… Belgium met alles erop en eraan komt terug een beetje in zicht… maar eerst nog eens goed nepalees genieten!
p.s kwam ik net op het internet (op een andere blog) toch wel deze tekst tegen:
bodhgaya: ik zie iemand op het terras tegenover me zijn voorhoofd afvegen met een zakdoek. het gezicht komt me bekend voor. de man tegenover hem lijk ik ook te kennen. ik blijf staan en pijnig mijn hersenen. wie is dit ook alweer? plots heb ik het: luc en dirk, twee boeddhisten uit belgie. vorig jaar hebben we nog samen gewerkt met het bezoek van de dalai lama. de wereld is klein.
Inderdaad! de wereld is inderdaad klein, dat ik nu uitgerekend dit moest lezen!!
Tuesday, April 3, 2007
Van vlaamse kermissen, wegsmeltende belgische heren en koele (coole) hoofden...
De warmte is alom vertegenwoordigd te Lumbini of zeg ik beter hitte.. want het blijkt snikheet te zijn nu; gans de regio Bihar - Uttar Pradesh en Terrai is aan het wegsmelten! Het verorberen van tandoori chicken en dergelijke, verminderd daardoor en meer drinken is dan ook de boodschap, wat ze dan ook doen… flessen en flessen... Voor het pluimveebestand is dat niet zo slecht, zou ik zo durven zeggen… Tussen 11u en 16u is het meestal siësta, anders val je dood van de hitte, niet te doen... Het vooruitzicht, nl. het afzakken naar Kathmandu, daar is het koeler, is wel gekomen. Verder was er niets nieuws onder de zon, hi-hi. Of wel, ah ja, de avonturen van aankomst en de grensformaliteiten heb ik nog niet verteld... dat zal ik bij deze doen, zie.
Het was daar frisjes bij aankomst: na dagen rond de 42 graden, was het maar slechts 38 graden in de schaduw en het waaide. Ze konden bijna een fleece gebruiken!
De trip van Gorakhpur tot aan de grens verliep vlot. Dan komen ze plots in een file van vrachtwagens die alles blokkeren, ze betalen hun chauffeur en stappen over op een rikjsa. (die mannen mogen ook wat verdienen , hé!) Na de lokale economie gesteund te hebben, komt de paspoortkontrole. Aan de grens "India" is dit op 10 minuten in orde, beetje verder de Nepalese grens. PROBLEM SIR !!! Wat voor 'problem' kan er zijn?? Ze hebben een ‘multiple entry visa` voor Nepal. (Hier kan je gedurende 6 maanden met onderbrekingen, 60 dagen in Nepal verblijven. Je kan dus regelmatig het land verlaten.) Maar de dame houd vol dat hun visum verlopen is en dat ze een nieuw moeten kopen. Goede poging om de toerist (= geld-melkkoe) weer de nodige centen af te troggelen. Maar weer niet gerekend op twee ervaren reizigers! Een uur verder hebben ze hun stempel en zijn Nepal binnen. (enig democratisch geroep en getier was te horen) Een taxi werd aangesproken en hop, ze waren op weg naar Lumbini.
Nog voor de middag zijn ze daar en vinden een hotelletje naar hun keuze. Het blijkt hetzelfde te zijn waar ooit Luc en ik verbleven hebben en waar de uren-wachten-op-eten-anekdote, ontstaan is, die ik in een vorig berichtje beschreven heb. Maar nu kan je er zelfs eten krijgen dat op het menu staat. Niet altijd vanzelfsprekend! NOT POSSIBLE of MAYBE NOT IMPOSSIBLE of nog zo van die zinnetjes zijn een lokaal dialect en vrij veel te horen. Vanwege de volle maan was er een speciaal ochtendgebed in de Inner circle om 05u30. Hier is de plaats waar Boeddha geboren is. Dirk gaat een kijkje nemen en Luc gaat niet mee want die aanbidde toen de toiletpot. (wat op ’t moment al gelukkig veranderd is…) Rond 08u is de ceremonie gedaan, maar van heinde en verre zijn mensen gekomen om te feesten want ... het is de laatste volle maan voor de geboortedag van Boeddha. Het is eigenlijk een grote vlaamse kermis, kraampjes met allerlei rommel, zoetigheden, dansgroepjes en ja ja ja zelfs een reuzerad, allez kom reuze?? Tegen 10 - 11u terug schuilen voor de hitte. Ze houden het hoofd koel! En hebben nog steeds het (iets?) koelere Kathmandu om naar uit te kijken...
Oh ja, Dirk had na enig zoekwerk het volgende gevonden (voor de boekhouding) De antilopen die ze gezien hebben aan het schooltje voor gehandicapte kinderen te Varanasi waren: NILGAI of in ‘t latijn Boselaphus tragocamelus. ’t Is maar dat ge ’t weet hé! Dada!
Het was daar frisjes bij aankomst: na dagen rond de 42 graden, was het maar slechts 38 graden in de schaduw en het waaide. Ze konden bijna een fleece gebruiken!
De trip van Gorakhpur tot aan de grens verliep vlot. Dan komen ze plots in een file van vrachtwagens die alles blokkeren, ze betalen hun chauffeur en stappen over op een rikjsa. (die mannen mogen ook wat verdienen , hé!) Na de lokale economie gesteund te hebben, komt de paspoortkontrole. Aan de grens "India" is dit op 10 minuten in orde, beetje verder de Nepalese grens. PROBLEM SIR !!! Wat voor 'problem' kan er zijn?? Ze hebben een ‘multiple entry visa` voor Nepal. (Hier kan je gedurende 6 maanden met onderbrekingen, 60 dagen in Nepal verblijven. Je kan dus regelmatig het land verlaten.) Maar de dame houd vol dat hun visum verlopen is en dat ze een nieuw moeten kopen. Goede poging om de toerist (= geld-melkkoe) weer de nodige centen af te troggelen. Maar weer niet gerekend op twee ervaren reizigers! Een uur verder hebben ze hun stempel en zijn Nepal binnen. (enig democratisch geroep en getier was te horen) Een taxi werd aangesproken en hop, ze waren op weg naar Lumbini.
Nog voor de middag zijn ze daar en vinden een hotelletje naar hun keuze. Het blijkt hetzelfde te zijn waar ooit Luc en ik verbleven hebben en waar de uren-wachten-op-eten-anekdote, ontstaan is, die ik in een vorig berichtje beschreven heb. Maar nu kan je er zelfs eten krijgen dat op het menu staat. Niet altijd vanzelfsprekend! NOT POSSIBLE of MAYBE NOT IMPOSSIBLE of nog zo van die zinnetjes zijn een lokaal dialect en vrij veel te horen. Vanwege de volle maan was er een speciaal ochtendgebed in de Inner circle om 05u30. Hier is de plaats waar Boeddha geboren is. Dirk gaat een kijkje nemen en Luc gaat niet mee want die aanbidde toen de toiletpot. (wat op ’t moment al gelukkig veranderd is…) Rond 08u is de ceremonie gedaan, maar van heinde en verre zijn mensen gekomen om te feesten want ... het is de laatste volle maan voor de geboortedag van Boeddha. Het is eigenlijk een grote vlaamse kermis, kraampjes met allerlei rommel, zoetigheden, dansgroepjes en ja ja ja zelfs een reuzerad, allez kom reuze?? Tegen 10 - 11u terug schuilen voor de hitte. Ze houden het hoofd koel! En hebben nog steeds het (iets?) koelere Kathmandu om naar uit te kijken...
Oh ja, Dirk had na enig zoekwerk het volgende gevonden (voor de boekhouding) De antilopen die ze gezien hebben aan het schooltje voor gehandicapte kinderen te Varanasi waren: NILGAI of in ‘t latijn Boselaphus tragocamelus. ’t Is maar dat ge ’t weet hé! Dada!
Sunday, April 1, 2007
Lumbini in beeld...
De Nepalese vlag (speciale vorm hé!)
In de heilige tuin
wandelend...
richting Tashi Rabten Ling, het tibetaans klooster
Boeddha's geboorteplaats wordt hier gemarkeerd
postzegels ter ere van...
Asoka's zuil
met inscriptie
Boeddha's geboorte op doek
plaatselijke fauna en flora
het kookhoekje in het ...
lemen hutje.
lemen hutje.Dromend, terugblikkend in hun bedje te Lumbini...
Net een sms-je gekregen (en ’t is geen aprilvis!) van de mannen, met de boodschap dat ze goed aangekomen waren te Lumbini, in Nepal. (de grensoversteek prachtig overleefd, een proficiat waard dus)
Kushinagar, de plaats waar de Boeddha is overleden na een voedselvergiftiging, hebben ze achter zich gelaten, waar ze met een tata-autoke naar toe gereden waren…
Tata moet ondertussen zowat de rijkste man ter wereld zijn, ongeveer 80 jaar oud, ongehuwd, geen erfgenamen. Dames waar wachten jullie op???? Zijn firma maakt alles wat je maar kan bedenken: vrachtwagens (oude Mercedes-licenties die hij overkoopt), auto`s (overgekocht van oa chrysler, mercedes...), staal, bakstenen, beton, telecommunicatie en...... Tata-thee.
Typisch India!! Aan de poort te Kusinagar: daar verkopen ze kaarsen, bloemen, wierook, enz.. om te offeren. In de tempel zelf staat een bordje: verboden te offeren! Enfin, dan maar de bloemen in hun eigen haar gestoken zekers….
Onderweg zijn er suikerstokerijen te zien. Het suikerriet wordt met ossenkarren en Tata-vrachtwagens samen gebracht, daar wordt het geperst tot sap en in grote stalen pannen van wel 3 meter doorsnee gegoten. Onder de pan brandt een hevig vuur en de rook wordt afgevoerd via een schouw van 2m hoog. Zo wordt het sap ingedikt tot suikerstroop. Heel de regio hangt onder de smog van de stokerijen en wij ons maar druk maken over Kyoto-normen!! Hier hangt alles onder de smoor, hebben de rivieren allerlei kleuren en geuren die ze niet moeten hebben, enz... En dan nog te zwijgen over gedwongen kinderarbeid (zelf reeds gezien), denk daar nog maar eens aan als je in Europa goedkope spullen uit China en India koopt.
Sravasti hebben ze ondertussen ook al achter zich gelaten... maar hun landelijke indrukken, de kakkers in de akkers, wil ik jullie niet onthouden…
Onderweg zagen ze dus het ontwaken van de dorpsbewoners. In elk veld en elke akker zie je wel iemand gehurkt zitten om de nodige worsten te draaien. Enfin, het zal wel goed zijn voor de groei van het graan zeker?? En dan kon Dirk zijn geluk niet meer op : EEN GROTE VLIEGENDE HOND ZWEEFT OVER DE AUTO! Geen foto maar toch topmoment voor batman. Tevens nog wat vogeltjes gezien de voorbije dagen : Purperkoet, Citroenkwikstaart, steltkluut, bronsvleugel-Jacana, Brahminy Kite, Coppersmith Barbet, Indian Grey hornbill.(indien niet bekend kan je, je daar allerlei exotische kleuren en modellen bij voor stellen)
En dan nu Luc's indrukken van Gorakhpur #de stad van het verkeer# met zijn heilige en gemotoriseerde koeien…
Gorakhpur, een stad die zich vroeg of laat verstikt in zijn eigen verkeersellende... wat rijd er hier zo allemaal rond... de fiets, brommerkes, moto’s en scooters, de riksja, de tuk-tuk, de motorriksja, de auto, de mini-van, de bus, de minibus, de vrachtwagen, de kar met paard, de ossenwagen, de taxi, de prive-taxi, de 4x4, de tractor, de pikdorser, de trein, enz. enz. enz. Alles word ongelooflijk overladen, zowel in gewicht als in hoogte, breedte en lengte, soms denk je amai dat is groot, maar dan is het precies weer klein want dan komt er één voorbij die nog wat groter is... en dan nog een... en dan nog een, om het grootst geladen, soms rijd de vrachtwagen ook gewoon in het midden van de baan, omdat hij zo hoog is geladen dat hij anders niet onder de bomen door geraakt. Geladen met hooi, graan, gras of rietsuiker. Vooral rietsuiker word heel-heel-heeeeeel hoog geladen, meters-hoog... Tussen al deze voertuigen lopen ook mensen, kinderen, ouderen, honden, klein pluimvee, ossen, ezels, geitjes, en de #koe# !
Ja-ja, de koe, die keek ernaar en zag dat alles vlotjes verloopt en verliep, soms aan de zijkant, soms in het midden, soms alleen, soms met twee en soms met heel wat meer, de heilige koe en de heilige stier... ze kijken want rond, want ja wat doe je als het meer dan 40 graden heet is en er geen briesje wind meer is, dan kijk je en dan doe je verder niets meer, soms ga je er ook gewoon als koe bij liggen!! maar meestal blijf je heel gewoon rechtstaan... en de trein, oh ja die stopt net voor de koe... en blijft dan zo gewoonweg op de overweg staan, waar op zich, de andere koe staat op te gapen... dit is de verkeerssituatie in Gorakhpur... en wat doet de politie tussen dit alles ... niets want daar is het veel te heet voor… zelfs als de trein weg is blijft de spoorwegboom dicht omdat de man die hem moet bedienen van de hitte in slaap gevallen is... en ondertussen hebben wij twee platte banden... ha-ha...
Maar zo te lezen in de sms, hebben ze die toch gerepareerd gekregen en Lumbini (Nepal) bereikt! Hier verblijven ze enkele dagen… de sfeer opsnuivend… Groetjes, Sabine.
Kushinagar, de plaats waar de Boeddha is overleden na een voedselvergiftiging, hebben ze achter zich gelaten, waar ze met een tata-autoke naar toe gereden waren…
Tata moet ondertussen zowat de rijkste man ter wereld zijn, ongeveer 80 jaar oud, ongehuwd, geen erfgenamen. Dames waar wachten jullie op???? Zijn firma maakt alles wat je maar kan bedenken: vrachtwagens (oude Mercedes-licenties die hij overkoopt), auto`s (overgekocht van oa chrysler, mercedes...), staal, bakstenen, beton, telecommunicatie en...... Tata-thee.
Typisch India!! Aan de poort te Kusinagar: daar verkopen ze kaarsen, bloemen, wierook, enz.. om te offeren. In de tempel zelf staat een bordje: verboden te offeren! Enfin, dan maar de bloemen in hun eigen haar gestoken zekers….
Onderweg zijn er suikerstokerijen te zien. Het suikerriet wordt met ossenkarren en Tata-vrachtwagens samen gebracht, daar wordt het geperst tot sap en in grote stalen pannen van wel 3 meter doorsnee gegoten. Onder de pan brandt een hevig vuur en de rook wordt afgevoerd via een schouw van 2m hoog. Zo wordt het sap ingedikt tot suikerstroop. Heel de regio hangt onder de smog van de stokerijen en wij ons maar druk maken over Kyoto-normen!! Hier hangt alles onder de smoor, hebben de rivieren allerlei kleuren en geuren die ze niet moeten hebben, enz... En dan nog te zwijgen over gedwongen kinderarbeid (zelf reeds gezien), denk daar nog maar eens aan als je in Europa goedkope spullen uit China en India koopt.
Sravasti hebben ze ondertussen ook al achter zich gelaten... maar hun landelijke indrukken, de kakkers in de akkers, wil ik jullie niet onthouden…
Onderweg zagen ze dus het ontwaken van de dorpsbewoners. In elk veld en elke akker zie je wel iemand gehurkt zitten om de nodige worsten te draaien. Enfin, het zal wel goed zijn voor de groei van het graan zeker?? En dan kon Dirk zijn geluk niet meer op : EEN GROTE VLIEGENDE HOND ZWEEFT OVER DE AUTO! Geen foto maar toch topmoment voor batman. Tevens nog wat vogeltjes gezien de voorbije dagen : Purperkoet, Citroenkwikstaart, steltkluut, bronsvleugel-Jacana, Brahminy Kite, Coppersmith Barbet, Indian Grey hornbill.(indien niet bekend kan je, je daar allerlei exotische kleuren en modellen bij voor stellen)
En dan nu Luc's indrukken van Gorakhpur #de stad van het verkeer# met zijn heilige en gemotoriseerde koeien…
Gorakhpur, een stad die zich vroeg of laat verstikt in zijn eigen verkeersellende... wat rijd er hier zo allemaal rond... de fiets, brommerkes, moto’s en scooters, de riksja, de tuk-tuk, de motorriksja, de auto, de mini-van, de bus, de minibus, de vrachtwagen, de kar met paard, de ossenwagen, de taxi, de prive-taxi, de 4x4, de tractor, de pikdorser, de trein, enz. enz. enz. Alles word ongelooflijk overladen, zowel in gewicht als in hoogte, breedte en lengte, soms denk je amai dat is groot, maar dan is het precies weer klein want dan komt er één voorbij die nog wat groter is... en dan nog een... en dan nog een, om het grootst geladen, soms rijd de vrachtwagen ook gewoon in het midden van de baan, omdat hij zo hoog is geladen dat hij anders niet onder de bomen door geraakt. Geladen met hooi, graan, gras of rietsuiker. Vooral rietsuiker word heel-heel-heeeeeel hoog geladen, meters-hoog... Tussen al deze voertuigen lopen ook mensen, kinderen, ouderen, honden, klein pluimvee, ossen, ezels, geitjes, en de #koe# !
Ja-ja, de koe, die keek ernaar en zag dat alles vlotjes verloopt en verliep, soms aan de zijkant, soms in het midden, soms alleen, soms met twee en soms met heel wat meer, de heilige koe en de heilige stier... ze kijken want rond, want ja wat doe je als het meer dan 40 graden heet is en er geen briesje wind meer is, dan kijk je en dan doe je verder niets meer, soms ga je er ook gewoon als koe bij liggen!! maar meestal blijf je heel gewoon rechtstaan... en de trein, oh ja die stopt net voor de koe... en blijft dan zo gewoonweg op de overweg staan, waar op zich, de andere koe staat op te gapen... dit is de verkeerssituatie in Gorakhpur... en wat doet de politie tussen dit alles ... niets want daar is het veel te heet voor… zelfs als de trein weg is blijft de spoorwegboom dicht omdat de man die hem moet bedienen van de hitte in slaap gevallen is... en ondertussen hebben wij twee platte banden... ha-ha...
Maar zo te lezen in de sms, hebben ze die toch gerepareerd gekregen en Lumbini (Nepal) bereikt! Hier verblijven ze enkele dagen… de sfeer opsnuivend… Groetjes, Sabine.
Subscribe to:
Posts (Atom)