Oeps, vergeten zeggen dat onze reizigers donderdag naar Kalimpong geweest zijn ( N-O van Westbengalen ) En ’t was daar zo schone!!! Dat moest dus zeker genoteerd worden…
Na een uur of 3 hotsen en knotsen in een minibusje zijn ze aangekomen aan een zeer mooie tempel : Hogmin Ngayab Zangdok Palri Phodang Tsenpo genaamd, een hele boterham als naam maar blijkbaar verdient hij het! Voor de tempelliefhebbers volgt hier Dirk’s beschrijving: “Het is een tempel in drie verdiepen, beneden altaar gewijd aan Padmasambava (dat is Goeroe Rinpoche) , 2e verdiep altaar met Tchenrezig, en bovenste verdiep Boeddha Amithaba. Zo vormt het geheel eigenlijk een mandala van Tchenrezig! Alles was dan nog prachtig versierd met schilderingen en Thangkas” Ge ziet ik zou het niet beter kunnen zeggen. Over de tempel vlogen twee bastaardarenden, een indrukwekkend zicht. En ik kan er van meeklappen, dat doet inderdaad iets! Als ge die prachtige dieren zo ziet vliegen…
Zoals ik al in het vorig berichtje schreef zijn ze vrijdag in Rumtek gearriveerd, maar ik wist niet dat dit om 13u30 was. Dit is uiteraard niet echt belangrijk maar het volgende misschien wel… Eerst hebben ze het oude klooster bezocht en in een zij-kamertje was een monnik een pudja aan het doen. Heel het kamertje was gewijd aan Mahakala.
(Daar had ik nu eens graag bij geweest zie!!!) Droom maar verder, Sabine…. Ander keertje…
Nadien naar het hoofdklooster van Rumtek. Er was daar paspoortkontrole en overal staan gewapende militairen. Je krijgt er niet echt het vredige kloostergevoel door. Het gebouw is in volle restauratie want heeft te lijden aan betonrot. Na de tempel bezochten ze het kamertje met de gouden stupa. Dat zal mooier geweest zijn…. blink blink... zoals hun hoofden met dikke bulten op, van het overal tegen lopen wat niet op hun maat is gemaakt... blijkbaar geneest daar alles heel goe en vlug! gelukkig maar....
Daarna in het hotel, … het ziet er grote luxe uit maar schijn bedriegt. Het sanitair is zeer verzorgd maar er is amper een fijn straaltje warm water. Ze blijken de enigste gasten te zijn. Het restaurant was ook een ontgoocheling. (Tsja wat wilt ge na zo’n week met de poep in de boter bij Tsering-La.) De kok kon zijn werk niet aan en van al wat er op de menu staat is er amper iets te krijgen. Telkens krijgen ze te horen : Impossible Sir.
Aaaahhhh, maar dat klinkt bekend in de oren, vorige reis met mijn Lucky Lucske naar Lumbini o.a, hadden we daar ook zo’n hotelleken met een menuuuuuuuuuu kaaaaaaaaart van jewelste… awel, ik zal het jullie eens vertellen zie, na twee uur, veel geduld en veel lachbuien, hebben we gezegd doe maar iets klaar wat ge wel hebt, …. en toen hebben we heel lekker gegeten…. Want een honger dat we ondertussen hadden, man, ik wil het u niet laten meemaken… alhoewel, dat we daar stevig veel plezier gehad hebben, toen. Ondertussen is mijn skeetje, op een stukje harde kaas aan het sabbelen dat hij van Tenzing een uur geleden gekregen heeft en nu aan zijn eind toe is, het is keihard en smaakt een beetje naar gerookte inktvis. Zouden daar ook inktvissen zijn die naar kaas smaken?
’s Zaterdags (vandaag dus) stond er eerst een pudja in Rumtek op ’t programma en dan reden ze richting Gangtok, die hoofdstad van Sikkim, zoals iedereen nu ondertussen al weet…. Ze logeren daar in hotel Tibet en daar is er wel een goed restaurant. Want ze zouden zo eens honger hebben na een week lekker eten!!?? (hm hm) Het menu van Luc was als volgt deze middag: garnalen met gember en een groenten showmein als pasta, overheerlijk!! Dat is nogal iets anders dan mijn tomatensoepeken met een stuutje (dat is een boterham)
Nadien bezochten ze Enchey Monastery. Enkele jonge monnikjes kregen daar een Tibetaanse Sus en Wis en wat schrijfgerief. Allemaal vrolijke lachende gezichtjes zijn hun manier om dank te zeggen. En die kunnen daar lachen, dat weet ik, af en toe denk ik dat ze een ander, meer plooibaar gezicht hebben dan onze westerse gelaatjes die zo dikwijls mooi in de plooi liggen… Tevens bezochten ze even verder de berg op Ngor Monastery.
Morgen gaan ze richting Tibetaanse grens om een speciaal meertje te bezoeken, het Kechopalri lake op 4000m ten oosten van Sikkim en een paar km van Tibet.
Een tibetaanse dame zei dat ze hun goed moesten aankleden want dat het op die hoogte nog stevig koud is. Dus gaan ze dat ook doen. Die luisteren nogal goed hé, die mannen, goed getraind. (hi hi) Van luisteren gesproken, Luc heeft al een aantal goeie geluidsopnames gemaakt en morgenvroeg voor ze naar het meer trekken gaan ze eerst een pudja doen in het klooster van Enche en die gaat hij ook opnemen. We zullen er iets moois kunnen van maken.
Overmorgen bezoeken ze het noorden van Sikkim. Als ik daar meer over weet, weten jullie het vlug erna ook…normaal gezien toch ... even geduld nog en hopen dat de mail of sms het verder doet… tot tot... Sabine.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment